Hiru txerrikumeak

Itzulpena: Eva Linazasoro

Behin batean bazen hiru kume zituen txerri-ama bat.
Berak oso maitteak zituen baina, dagoeneko koskortuak zeudenez
eta etxean denentzako janaririk ez zuenez,
hor zehar joateko esan zien, zorionaren bila.

Hiru anaiak basora joan ziren bizitzera.
Egun batez entzun zuten handik bazebilela otso guztiz gaizto bat…

Lastozko etxea, egurrezko etxea, harrizko eta adreiluzko etxea… Materiale ezberdinak hiru txerrikume ezberdinentzat -bata nagia, bestea langileagoa eta bestea arras langilea-. Hirurak, ordea, bat datoz gauza batean: otsoaren beldur dira.

Egitura errepikakorra duen ipuin herrikoi ezaguna dugu, irakurri, zenbatu eta putz eta putz egiteko gomitea egiten diguna, halaxe egin baitzuten protagonistek ere zorigaiztoa gainditutakoan. Ipuin klasiko guztietan bezala azpimarragarria da ahozkotasunak hain berea duen erritmo narratiboa.

Egokitzapen honen proposamen plastikoa ere berezia da: kolore bero eta ñabardurez beterikoa, bai lekuen arkitektura eta dekorazioan, bai eta pertsonaien adierazkortasunari dagokionean.