Triku eta Kiño

—Zer zabiltza, Triku? —galdetu zion Kiñok.

—Tantak kontatzen —erantzun zion Trikuk, gabardina aztertzeari utzi gabe.

—Eta zertarako kontatzen dituzu gabardinako tantak? —jakin nahi izan zuen Kiñok.

—Ba, ea benetan euri asko egin duen jakiteko. Zertarako bestela?

 Triku dantzaldi batera gonbidatu dute, baina ez daki dantzatzen, eta oso kezkatuta dabil horregatik. Laguntzeko, Kiñok entsegu moduko bat antolatzen dio etxean, baina pixkanaka lagunak gerturatzen hasiko dira, eta, oharkabean, benetako dantzaldi bat bilakatuko zaie festa azkenerako. Trikuren lehen dantzaldia, hain zuzen ere.

Kiñok etxe ondoko bidegurutzea maite du. Han agurtu ditu hirira doazen saguak, zingirara doan igela, baita ahate haztegitik ihesi doan ahate bat ere. Kartelak ere jarri ditu bide bakoitzaren norabidea argitzeko, eta halaxe egin du eguna poztuko dion deskubrimendua: mundu osora hel daiteke bidegurutze horretatik, eta, era berean, mundu osotik heldu daiteke bidegurutze horretara. Mundu osoa dute,eta hori zortea, etxetik metro gutxira!