Txerritxo

Hiri handi bateko espaloian zimendatuta amaitzen duen txerritxoaren istorio hau Arnold Lobel ?Sagu kontuak? eta ?Sagu zopa? Kalandrakako titulu kutun, samur eta ederren egilearen irudimenetik sortua da. Lobelen obraren ezaugarrien artean, doinu pertsonalak, oinarrizko emozioak eta eguneroko girotzeak aurki daitezke. Hortik datorkio literatur estiloaren laburtasuna, irudikatu nahi duen giza kondizioa bezalako funtsezko hitzetan oinarritua.
Txerritegia garbitzea bezalako ekintza xalo eta aldi berean kontraesankorrak burugabekeria sail oso bat eragin du, eta Txerritxo askatze-operazio konplexu baten protagonista bihurtu du. Txerritxoren zoritxarrak hunkitu egiten gaitu, baina aldi berean irribarrea sorrarazten digu. Irudiek azpimarratu egiten dute umore hori, baserritik hirirako joan-etorriko bidaia ahaztezinean.
Txerritxo baserriko txerritegian bizi da. Txerritxok atsegin du jatea, eta atsegin du txerritegian barrena korrika egitea, eta atsegin du lo egitea. Baina Txerritxok gehien atsegin duena esertzea eta lokatz on bigunean murgiltzea da. Baserritarrak eta haren emazteak maite dute Txerritxo.

«Guretzat munduko txerririk onena zara», diote.