Drapetomania

Esklabotza egitura sozioekonomiko normal eta onuragarritzat hartu zen menderik mende. Kontinente arteko esklabo trafikoa XIX. mendearen hasieran debekatu ondoren ere, luzaroan mantendu zen esklabotza, eta esklaboek egoera horretatik ihes egin nahia joera zoro eta kriminaltzat hartzen zen.

Sindromea zehazki definitu zuten psikologia zientifikoaren aitzindari batek: Drapetomania, eskapatzeko mania. Esklaboen artean, ihes egin aurretik ere igartzen zen gaixotasuna, eta neurriak hartu behar ziren sendatzeko…

Eleberri honetan, 1857an Afrikatik Ameriketara eramandako ume esklabotu batek kontatzen du bere ibilbidea bederatziren bat urterekin gatibatu zutenetik aurrera. Baina besteek ere kontatzen dute, batez ere besteek kontatzen dutelako Historia: afrikar erregetxoak, itsasontzi negreroko kapitainak, Habanako kontsul britainiar abolizionistak, Lequeitio ingenioko jabearen alabatxoak, epaile kolonial batek, esklabo zimarroien ehiztariak, eta Louisianako Unibertsitateko medikuntzako ikasleak.

Joseba Sarrionandiaren testuak gure egitura sozioekonomiko eta ideologikoei buruzko hausnarketa proposatzen du, eta Aresen marrazkiek iraganaren eta etorkizunaren arteko ispilu jokoa.